Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Αυτοί που δεν είναι επαγγελματίες. #sugar_buzz #cupcake



Την Τετάρτη 24.04.13 μου ζητήθηκε να πω δύο λόγια για το βιβλίο Cupcakes, της Αθηνάς. Θα μπορούσα να πω λίγα πράγματα για την ιστορία τους. Ό,τι δηλαδή έγιναν κάπου στα 1790 στην Αμερική από τη ζύμη που έμεινε από ένα cake και μία νοικοκυρά την έβαλε να ψηθεί σε μία μικρή φόρμα. Ό,τι στη συνέχεια ξεχάστηκαν και παρέμειναν ένα ρετρό γλύκισμα από αυτά που προσφέρουν οι θείες στο απογευματινό τσάι μέχρι που το 2000 μία φουρνάρισα στη Νέα Υόρκη αφράτεψε το βούτυρο που της περίσσεψε για να κάνει μία κρέμα και να γαρνίρει τα μικρά cake που πουλούσε στο μαγαζί της. Αυτά που αγάπησαν τα αγόρια με τα κοστούμια και τους χαρτοφύλακες και τα αδύνατα κορίτσια με τα ψηλά τακούνια. Και όσοι ήθελαν να τους μοιάσουν.

Θα μπορούσα να έλεγα πως στη γαστρονομία ερχόμαστε συχνά αντιμέτωποι με τάσεις που έρχονται και φεύγουν και άλλες που εξαπλώνονται και θρονιάζονται στη ζωή και την καθημερινότητα μας. Πως τα cupcakes είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο σχηματίζονται καριέρες, επιχειρήσεις, ανταγωνισμοί και αντιπαλότητες. 

Θα ήθελα να μείνω όμως σε κάτι άλλο. Πως το βιβλίο αυτό το έγραψε ένα κορίτσι που το 2009 ξεκίνησε ένα site για γλυκά. Που τα βράδια έβρισκε χρόνο για να δοκιμάσει μία συνταγή και αν το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό την άλλη μέρα τη φωτογράφιζε με μία ερασιτεχνική κάμερα στο τραπέζι της κουζίνας. Που όλο αυτό τo ξεκίνησε χωρίς να την απασχολεί αν κάποιος τη διαβάζει ή αν κάποιος ποτέ την πληρώσει. Που προγραμμάτιζε τη ζωή της για να έχει χρόνο και ενέργεια για να δοκιμάσει την επόμενη συνταγή. Που το 2011 αποφάσισε να μαζέψει κείμενα και φωτογραφίες και να εκδόσει μόνη της ένα βιβλίο που στη συνέχεια κάποιος εκδοτικός οίκος βρήκε ενδιαφέρον. Και δεν είναι η μόνη. Σήμερα υπάρχουν ένα αρκετοί πιά food bloggers, που έχουν μία θέση σε ένα περιοδικό από εκείνα τα περιοδικά που διάβαζαν παλιότερα. Υπάρχουν κάποιοι που έχουν ένα βιβλίο τυπωμένο στα χέρια τους και  άλλοι που μαγειρεύουν καθημερινά σε κάποιο εστιατόριο. Και δεν έχουν τελειώσει κάποια σχολή μαγειρικής, δημοσιογραφίας ή φωτογραφίας. 

Το βιβλίο αυτό δεν εξαργυρώνει ένα όνομα που χτίστηκε με κάποιο επιτυχημένο διαφημιστικό πρότζεκτ αλλά μία «σκοτεινή» περίοδο προσωπικής εργασίας. Να μας αγαπάτε, να μας διαβάζεται και να τρώτε στα εστιατόρια μας. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου